... پسري وجود داشت
... که عاشقِ خوردنِ جوجه بود
.و از گرگ بسيار ميترسيد
روزي پسر به خواب رفت .و در خواب رويايي ديد
... در رويا ديد
،که در حالِ قدم زدن در جنگل است .و به دنبالِ قارچ ميگردد
ناگهان گرگي از پُشتِ بيشه ها ... بيرون پريد
.و به پسر حمله کرد
: پسر ترسيد و شروع به گريه کرد !اوه، اوه! الان است که گرگ مرا بخورد
.گرگ گفت : صبر کُن، من نميخواهم تو را بخورم .ميخواهم با تو صحبت کُنم
و بدين گونه، گرگ با صدايي ... شبيه به انسان ها شروع به صحبت کرد
: و به پسر گفت .تو از اين ترسيده اي که مبادا تو را بخورم
اما مگر خودت همين کار را نميکُني؟
مگر نه اينکه عاشقِ خوردنِ جوجه هستي؟
.پسر گفت : بله، همينطور است گرگ گفت : و چرا آن ها را ميخوري؟
،در حالي که آنها درست مثلِ تو .موجوداتي زنده هستند
برو و ببين چگونه هر روز صبح آنها را ميگيرند، چگونه آشپز ،آنها را به آشپزخانه ميبَرَد، چگونه سَرِ آنها را قطع ميکُند
،چگونه مادرشان از اينکه جوجه هايش را از او جدا ساخته اند قدقدکُنان زاري ميکُند. آيا اين صحنه ها را ديده اي؟
: پسر گفت .نه، نديده ام
.گرگ گفت : پس اگر نديده اي، برو و ببين .و حال ميخواهم تو را بخورم
،تو نيز همچون يک جوجه هستي .و من تو را خواهم خورد
: و خود را بر رويِ پسر انداخت. پسر ترسيد و فرياد زد .اوه! نه، نه!» و گريه کُنان از خواب بيدار شد»
... وقتي که
،وقتي که به آنجا وارد شدم ... پُشتِ سرِ مَردي که خالي بر گونه داشت
.راهرويي باريک به چشمم خورد
.خالِ گونه يِ مَرد، برايم چندش آور مينمود .او مرا به اتاقي راهنمايي کرد
،اتاقي غمزده بود
مربع شکل بود .و از سفيدي برق ميزد
هنوز به خاطرم هست ... که مربع شکل بودنِ دقيقِ اتاق
تا چه اندازه در نظرم .زننده و تحمل ناپذير بود
... اتاق يک پنجره داشت
که جلويش .پرده اي کِشيده شده بود
.پرده اي قرمز رنگ
.استراحت کُنيد، آقا
... من کُتم را درآوردم
بر رويِ تخت ... دراز کِشيدم
و به خوابي سبک .فرو رفتم
،ظاهراً مدتي طولاني به خواب رفته بودم ... چون وقتي بيدار شدم
،هيچکس در اتاق نبود .و همه جا تاريک بود
خواب، ديگر به کُلي .از سرم پريده بود
چرا به اينجا آمدم؟
به کجا ميروم؟
،به کجا ميگريزم و به چه علت؟
من در حالِ گريختن از ... چيزي ترسناک هستم
.و نميتوانم از آن بگريزم
: با خود گفتم !چه مهملي
تأسفم از چه بابت است؟
از چه ترسيده ام؟
"!از من"
صدايِ مرگ .به خاموشي چنين گفت
".من اينجا هستم"
.و اين، مو بر تنم سيخ کرد
.بله ... من از مرگ ميترسم
.مرگ فرا خواهد رسيد
.او ... همينجاست
.اما نبايد چنين باشد
چون اگر واقعاً مرگ ... انتظارم را ميکِشيد
.نميتوانستم احساسي را داشته باشم که آن وقت داشتم .بايد ميترسيدم؛ حال آنکه ترسي نداشتم
،احساس ميکردم مرگ فرا ميرسد .و در عينِ حال احساس ميکردم که مرگ نبايد باشد
،ميل و اشتياقِ زيستن، از اعماقِ وجودم بانگ ميزد ... و با اين حال، مرگ به پيش مي آمد
و اين کشمکشِ دروني .بس وحشتناک بود
کوشيدم وحشت را .از خود برانم
،شمعداني برنجي يافتم، با شمعي نيم سوخته .و آن را روشن نمودم
،اما در نورِ سُرخِ شمع، گويي همه چيز : تنها و تنها به يک نتيجه گيري ختم ميشد
... هيچ چيز در زندگي وجود ندارد .تنها مرگ وجود دارد
شروع کردم ،به علتِ حضورم در آنجا
،به کفِ اتاق، و به همسرم فکر کُنم. اما اين کار ... نه فقط نتيجه گيريِ پيشين را تحت الشعاع قرار نداد
بلکه بر تمامِ آن افکار .سايه افکند
... بايد دراز بکِشم
.دراز بکِشم و بخوابم
دراز کِشيدم و بي درنگ ... از وحشت جهيدم
،و همان تشويشي را احساس کردم که هنگامِ تهوع به آدم دست ميدهد .فقط اينکه اين، تهوعي روحاني بود، نه جسماني
.غريب ... و موحش
.شايد به نظر برسد که مرگ موحش است ... اما وقتي به زندگي مي انديشيد
متوجه ميشويد که .زندگي نيز موحش است
به نوعي، برايم مرگ و زندگي .در هم تنيده شده بودند
،چيزي روحم را تکه تکه مي ساخت .اما نميتوانست آن را از کالبدم بيرون بکِشد
دوباره مشغولِ قدم زدن .در اتاق گشتم
... همان وحشتِ پيشين
،همان سُرخي، سفيدي ... مربع شکلي
... که به شيوه اي دردناک
،به شيوه اي بس دردناک .شرير و سترون بود
،اول دلم به حالِ خودم سوخت
... و بعد نسبت به همسرم احساسِ خشم کردم ... نسبت به خودم ... و نسبت به آنچه که همسرم با من کرده بود
نسبت به آنچه که ... همسرم با من کرده بود
خدا؟ ... ميگويند : خدا
: و يک نکته يِ ديگر
من به هيچ وجه نميتوانم .اين اضطرابِ مرگ را درک کُنم
من به خير و خوبي هايِ زندگي ... فکر ميکُنم
و معتقدم خير و خوبي هايِ زندگي .از شر و بدي هايش بيشتر هستند
و واقعاً حسِ خوشبختي داريد؟
بله، البته که .حسِ خوشبختي دارم
،من خوشبختم چون همواره برايِ خودم ،نه وظايفي غيرِ قابلِ حصول و انجام ناپذير
بلکه وظايفي سهل الوصول ،و شدني تعريف ميُکنم
و از انجام دادنِ آنها .حسِ خوشبختي دارم
،همانطور که شايد شما بدانيد ،قبلاً من در شغلم چندان موفق نبودم
و انکار نميکُنم که اين موضوع، به شکلي دردناک .اعتماد به نفسم را خدشه دار ساخته بود
.اما من کارِ خود را کردم
و توانستم اين موقعيتِ فعلي را .در شهري که ميخواستم، به دست آورم
،اين برايِ خانواده ام خوب است .و همچنين برايِ تحصيلِ فرزندانم
،و اگرچه درآمدم برايِ برآوردنِ نيازهايمان کافي نيست .اما مطمئنم که دستمزدم افزايش خواهد يافت
معتقدم که برايِ منصبِ کنوني ام .سودمند هستم
و بدونِ شکسته نفسيِ کاذب ... به شما مي گويم
ممکن بود اين منصب به دستِ کسي بيفتد که از حيثِ .ظرفيتِ حرفه اي و اخلاقي به مراتب پايين تر باشد
بله، من از مهارتِ خودم در کار ،تعريف ميکُنم
.و نيز از وزن و اعتبارم
من هم به پرسش هايِ عام .علاقه مندم، اما نه به حدِ افراط
چون معتقدم حلِ آنها .بر عهده يِ من نيست
،اگر خوش داريد سرزنشم کُنيد .اما من کاملاً خوشبختم
،من نه آرزويي دارم .و نه ترسي
.حتي از مرگ هم نميترسم
،چون با پرداختن به علايقِ خانوادگي .خود را از همه چيز محفوظ ميدارم
نه اينکه خواهانِ مرگ باشم. نه، خواهانِ مرگ نيستم؛ .اما از آن ترسي هم ندارم
چرا که از امرِ اجتناب ناپذير .نميتوان ترسيد
ايوان ايليچ» چنين ميگفت و تا دو ماه» .پيش از مرگش نيز اينچنين فکر ميکرد
اما دو ماه دست به گريبان شدن ... با بيماري اي که به مرگش منجر شد
افکارش را .از بنيان تغيير داد
... تيک، تاک ... تيک، تاک
.نه
که هستي؟ چه هستي؟
چاي ميل داريد؟
.نه
نميخوايد جابجاتون کُنم رويِ کاناپه، قربان؟
.نه، تنهام بذار
چي ميخوايد، قربان؟ - .ساعتم -
.ساعت نُه و نيمه بيدار نشدند؟
«نه، قربان. «ولاديمير ايوانوويچ» رفتن مدرسه. و «پراسکوويا فئودوروفنا .دستور دادن هر وقت شما سراغشون رو گرفتيد، بيدارشون کُنم
بيدارشون کُنم؟ - .نه، نيازي نيست -
.بله، برام کمي چاي بيار ... «پتر»
.برام دارو بريز
.چيزي نيست .برو چاي رو بيار
!اوه، چاي .خوبه، بذارش همينجا
فقط کمکم کُن شستشو کُنم .و لباسِ تميز بپوشم
.ببرش
.«ميتوني بري، «پتر
!چقدر هوا سرده! عجب يخبنداني شده !بذاريد اول خودم رو گرم کُنم
خُب، حالتون چطوره؟
،درد، نه دست از سرم برميداره .و نه تخفيف پيدا ميکُنه
... اگر واقعاً چيزي هست که
بله، شما مريض ها !هميشه همينطور هستيد
خُب، فکر کُنم حالا ديگه !به اندازه يِ کافي گرم شدم
،حتي خانمِ «پراسکوويا فئودوروفنا»، با تمامِ سختگيري شون !نميتونن از دمايِ بدنم هيچ عيب و ايرادي بگيرن
خُب! صبح به خير !عرض ميکُنم
نگاه کُنيد چطور !شما رو قنداق-پيچ کردن
.بذاريد اين لباس رو دربياريم
.و اون يکي دستتون، لطفاً
... بسيار خوب
... نبض
... و بعد
... لطفاً به پُشت دراز بکِشيد ... چشم ها
... زبان
... بسيار خوب
!نفس بکِشيد
!عميق تر
!بله، همينطور
!نفس بکِشيد
... دوباره، دوباره
دست هاتون رو .پايين بندازيد
پتر»، اين چه وضعيه؟! مگه ازت نخواسته بودم» هر وقت بيدار شد و دکتر اومد، خبرم کُني؟
،سلام، «ميخاييل دانيلوويچ». من خيلي وقته که از خواب بيدار شدم !ولي اين «پترِ» شلخته بهم خبر نداد که شما اومديد
خُب، چه خبر؟ - !والا چه عرض کُنم -
!«صبح بخير، «ژان
خودتون ميبينيد که هر چي بهش ميگم .داروش رو به موقع بخوره، به حرفم گوش نميده
و بدتر از همه اينکه به حالتي دراز ميکِشه .و پاهاش رو بالا ميده که بدونِ شک اصلاً براش خوب نيست
تصورش رو بکُنيد! از «گراسيم» ميخواد !پاهاش رو بالا بده، اينطوري
چه ميشه کرد؟ .نبايد بهش سخت گرفت
!«ژان»
هر چي ميخواي بگو، ولي من امروز .سراغِ متخصصِ مشهور «سيکروسکي» فرستادم
ايشون تو رو معاينه ميکُنه و بعد درباره يِ بيماريت .با «ميخاييل دانيلوويچ» مشورت و همفکري خواهند کرد
.خواهش ميکُنم مخالفت نکُن !چون من اين کار رو فقط بخاطرِ خودم ميکُنم
!بياييد بلندش کُنيم !آروم باشيد! جايِ نگراني نيست
... از کليه ست - ... نه، من فکر ميکُنم از آپانديس باشه - ... نه، از کليه ست -
،من به هيچ وجه مايل به رفتن نبودم ،ولي لُژ رزرو شده
،و دخترمون داره ميره تئاتر، «پتريشچف» هم همراهش ميره .و ميبيني که محاله بشه گذاشت با هم تنها برن
خواهش ميکُنم وقتي من نيستم .دستوراتِ پزشک رو رعايت کُن
.اوه، ضمناً «فئودور پتروويچ» مايله ازت عيادت کُنه و همينطور «ليزا». اجازه ميدي؟
.بسيار خُب
!«ليزا» !«فئودور پتروويچ»
حالتون چطوره، بابا؟
!ليزا»! اينقدر مبالغه نکُن»
شما تا به حال «سارا برنارد» رو ديدين؟ سارا برنارد : بازيگرِ مشهورِ فرانسويِ تئاتر] [.در قرنِ نوزدهم و بيستم
کي؟
.«سارا برنارد»
.اوه ... نه
خودِ شما چطور؟ - .«بله، در نمايشِ «آدرين لوکو وره -
.وقتِ رفتنه بريم مامان؟
.«بريم، «واسيا
!«پتر»
پتر»، برام ورق هايِ بازي رو بيار» .تا سرگرم بشم، و همينطور مقداري يخ
!اين ديگه چيه؟
!والّا کُلِ خونه رو موش برداشته، قربان - !اين کثافت رو از جلويِ چشمم دور کُن - .بله، قربان -
.برو «گراسيم» رو صدا بزن
.بله، قربان
.«تو ديگه ميتوني بري، «گراسيم .من خودم مدتي پيشش مي مونم
!نه
!برو
درد ميکِشي؟
.مثلِ هميشه
.بيا کمي ترياک بخور
.بده
.«تو ديگه برو، «گراسيم - .مشکلي نيست، قربان. يه کمِ ديگه مي مونم -
.نه، برو
!خداوندا
چرا با من چنين ميکُني؟
چرا مرا به اين روز انداختي؟
چرا ... چرا اينچنين وحشتناک عذابم ميدهي؟
چرا؟ مگر من به تو چه کردم؟ چرا؟
!خداوندا
چه ميخواهي؟
چه ميخواهم؟
... ميخواهم اينقدر عذاب نکِشم
... و زندگي کُنم
زندگي کُني؟
چه جور زندگي؟
... بله، زندگي کُنم، مثلِ گذشته
!با آبرومندي و شيريني
مثلِ گذشته؟
با آبرومندي و شيريني؟
آخر يعني چه؟
چرا؟ چرا؟
،چرمِ مغربي گرانقيمت است ... اما کم دوام نيز هست
... چرمِ مغربي
... کم دوام است
... دعوا
بله، بله، دعوايي .بر سرِ اين موضوع درگرفته بود
،اما چرمِ ديگري را هم به ياد مي آورم، و همينطور دعوايِ ديگري را ... مربوط به آن زماني که با برادرم کيفِ چرمينِ پدرمان را پاره کرديم
،من 5 ساله بودم، نه، 6 ساله بودم؛ تنبيه شديم ... و مادر پنهاني برايمان پيراشکي آورد
!بخور
... آلو سياه ... آلو فرنگيِ خام و خشک شده ... که طعمِ خاصي داشت
و وقتي جز هسته آلو چيزي در دهانم نمي ماند ... دهانم به شدت آب مي افتاد
اين چيست؟ يعني ميتواند مرگ باشد؟
.آري، مرگ است
اما مگر من چه گناهي کرده ام؟ اين همه رنج و عذاب برايِ چيست؟ و اين همه وحشت؟
!دليلي نيست، برايِ هيچ
،رحمت بر تو باد !«اي فرزندم، «ايوان
اينقدر نيرو داريد که از بستر بلند بشيد؟ - .بله، پدر. ميتونم بلند بشم -
،متبرک است نامِ تو .اکنون و تا ابدالآباد
!بنامِ پدر، پسر و روح القدس !آمين
!شکوه و جلال بر پدر، پسر و روح القدس باد !اکنون و تا ابدالآباد! آمين
اي پدرِ ما که در آسماني، نامِ تو مقدس باد! ملکوتِ تو بيايد .و اراده يِ تو چنانکه در آسمان است بر زمين نيز کرده شود
،نانِ کفافِ امروزِ ما را به ما ده، و گناهانِ ما را ببخشاي .چنانکه ما نيز آنان که بر ما گناه کرده اند را ميبخشاييم
.ما را در آزمايشِ خويش مياور، بلکه از شرير رهايي ده !زيرا ملکوت، قدرت و جلال از آنِ توست، تا ابدالآباد. آمين
!شکوه و جلال بر پدر، پسر و روح القدس باد !اکنون و تا ابدالآباد! آمين
... پروردگارا، مرا ببخشاي ... پروردگارا، مرا ببخشاي ... پروردگارا، بر من رحم فرما ... پروردگارا، مرا ببخشاي
باشد که پروردگار ... و سرورمان عيسي مسيح
از فيضِ احسان و شفقتِ خويش ... و عشقِ عظيمش نسبت به آدميان
،تماميِ معاصيِ تو، فرزندم، «ايوان» را .بر تو ببخشايد
،و من کشيشِ ناچيز و نالايقِ او ... بواسطه يِ قدرتي که وي بر من تفويض کرده است
،تو را بخشوده و از تماميِ گناهان مبرا مينمايم !بنامِ پدر، پسر و روح القدس! آمين
پروردگارا، من به تو ايمان دارم ... و شهادت ميدهم
،که تو مسيحِ راستين هستي ،فرزندِ خدايِ زنده
و به اين جهان نزولِ اجلال نمودي تا معصيت کاران را .که من بدترينِ ايشان هستم، نجات بخشي
،و ايمان دارم که اين ... تنِ پاکِ تو
.و خونِ گرانقدرِ توست
لذا از تو استدعا دارم بر من رحم فرموده ... و معاصيم را
،خواه عامدانه و خواه غيرِ عامدانه، خواه در کلام و خواه در عمل .و خواه آشکار و خواه پنهان، عفو نمايي
و لطفِ سهيم شدن در اسرارِ مقدست را ،بي منت به من عطاء نمايي
برايِ آمرزشِ گناهانم !و نيز زندگانيِ ابديم. آمين
،اين بنده يِ خدا ... ايوان» را»
در تن و خونِ گرانقدر ... و مقدسِ پروردگارمان
،و خدا و منجيِ مان عيسي مسيح سهيم گردان .و گناهانش را برايِ ورود به زندگانيِ ابدي عفو فرما. آمين
!دستِ حق با تو باد
.مبارک باشد .دراز بکِشيد، فرزندم
،شکوه و جلال از آنِ توست .پروردگارا
اي سرور و خداوندِ ما، تو را سپاسگزارم که نه تنها ... تقاضايِ اين بنده يِ گناهکارت را پس نزدي
،خدا ما رو نجات بده .پدرِ مقدس
!زندگي !ميخواهم زندگي کُنم
.مبارک باشه، عزيزم
حالت بهتره، مگه نه؟
.بله
!گمشو! گمشو و راحتم بذار
... نميخوام ... نميخوام ... نميخوام
،اين طفلِ معصوم رو از اينجا بِبَر ... دلم براش ميسوزه
... برايِ تو هم
!رهايم کُن
!چه خوب و چه آسان
و آن درد؟ آن درد چه شد؟
کجا رفت؟ آي درد، کجا هستي؟
... و مرگ مرگ کجاست؟
!پس اينگونه است !چه شاديِ عظيمي
!تمام کرد
.مرگ تمام شد .ديگر از مرگ اثري نيست
ساختنِ ماشين آلات؟ چرا؟
تلگراف و تلفن برايِ مخابره؟ چرا؟
،مدارس، دانشگاه ها آکادمي ها برايِ تحصيل؟ چرا؟
مجالسي برايِ گرد همآيي و بحث؟ چرا؟
کتاب و مجلات برايِ نشرِ اطلاعات؟ چرا؟
راه آهن برايِ مسافرت؟ به کجا و به سويِ چه کسي؟
اجتماعِ ميليون ها انسان در يک مکان برايِ مطيع و مقهورِ يک قدرت شدن؟ چرا؟
،اگر به حرفِ شما بود .نژادِ بشر نبايد ادامه پيدا ميکرد
و نژادِ بشر اصلاً چرا بايد ادامه پيدا کُنه؟
چرا؟! چون در غيرِ اينصورت .نه شما و نه من، هرگز وجود نداشتيم
اصلاً ما چرا بايد وجود داشته باشيم؟
!چرا؟! خُب، برايِ زندگي کردن
و چرا زندگي کُنيم؟
اگر زندگي هدفي نداشته باشه، اگر زندگي اي که به ما ،بخشيده شده، في نفسه فقط برايِ خودِ زندگي باشه
پس برايِ زندگي کردنِ ما .هيچ دليلي وجود نداره
اما اگر هم زندگي هدفي داشته باشه، پس لزوماً پس از .حصول به اون هدف، ديگه ادامه يِ زندگي لزومي نداره
پس ... بايد چه کرد؟
!نميدونم
که هستي؟ چه هستي؟
... ما نميتوانيم اينگونه زندگي کُنيم
... ما نبايد بدين گونه زندگي کُنيم
.ما نبايد بدين گونه زندگي کُنيم
!نبايد ... نبايد
!بايد بخشيد !آنان که عشق ميورزند، بايد ببخشايند
hamlethamletian : ترجمه زيرنويس Aranman : ويرايش نهايي